fbpx

21 Eylül, 2019

BİR’likte

Gözlerimi kapıyorum
belki de açıyorum

yan yana ve Bir’likte
ve hatta aynı istikamette

ayrılıklar gömülmüş
kalplerimize,
kalabalık sokaklarının ıssızlıkları ceplerimizde

ya düşlerimde ya da gerçekte

düşünsene
hem yan yana, hem Bir’likte…

Birer kez kendi ellerimizle çözmüşüz saklı kalplerimizin iplerini,
sonar kez delirmişiz
ve bir şafak vakti gelen en deli girdaba deli deli üflemişiz

çıkıvermişiz tam da orta yerinden
dupduru
durgun, suskun, usul usul…

o son isyanlarımız kendimize,
son asilikler
uğruna ömür verdiğimiz gülen yüzlerimizin bedellerine.

Birer kez yayılmış,
dağılmışız işte şu gökteki yıldızların ardına.

Uyumluyuz biraz,
biraz da değil

hem bulunmuş, hem kayıp

ne dertli, ne dermanlı

bakabildiğimiz kadar görebilmekte gözlerimiz
her yerde bir yalınlık
bir manasız çıplaklık…

Solgun güneşlerin
üzerlerimize uzanmış katmerli bakışları örtüyor sıkı sıkı

kar beyazı
soğuk

oysa biz üşümüyoruz,
artık inadına da değil

biz orada
o bakıştan, o görüşten, o sözden
gerçekten üşümüyoruz

tir tir titrediklerimiz başka
bambaşka…

BirlikteDeli deli olmasa da
o katmerli solgunluklara üflüyoruz bu defa
üflüyoruz
öylece
kendiliğinden

ve yeniden
ve yeniden.

Bir gün tanıdık
çok tanıdık bir rüzgar esiyor denizlerimizden
durup dururken

özlemi bizden ta kendimizden…

İşte tam orada kapıyorum gözlerimi,
belki de açıyorum.

Nefeslerimiz bir başka

ipleri olmadan atabiliyor
kalplerimiz bu defa,
capcanlı
ışıl ışıl…

yan yana ve Bir’likte
ve hatta aynı istikamette

ayrılıklar gömülmüş
kalplerimize,
kalabalık sokaklarının ıssızlıkları ceplerimizde…

ya düşlerimde ya da gerçekte

düşünsene
hem yan yana, hem Bir’likte…

Benzer yazılar

2 Yorum

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir