Birini özlediğimizde, bu duygunun kaynağını çok iyi bildiğimizi sanırız. “Çünkü yok,” deriz; basit, anlaşılır ve görünüşte ikna edici bir cevaptır bu. Oysa insanın iç dünyası bu denli yüzeysel bir denkleme sığmaz. Bazen birinin yokluğu, salt o fiziksel bedenin hayatımızdan çıkması demek değildir; onun varlığında içimizde uyanan, dile gelen bir şeyin yeniden o eski sessizliğine gömülmesidir. ...

The post Sen gidince eksilen kimdi? first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Sabah işe geldiniz. Koridorda, asansörde, kahve makinesinin önünde, toplantı odasının kapısında birbirinizle karşılaştınız. Gülümsediniz. “Günaydın.” dediniz. Hal hatır sordunuz. Birbirinizin gözlerinin içine baktınız. Ve sonra herkes kendi masasına döndüğünde oyun başladı. “Bunun ne başarısı var ki?” “Zaten müdürün gözüne girmek için yapıyor.” “Terfi almış da ne olmuş? O pozisyonun altını dolduramaz.” “Patronun yanında başka, bizim ...

The post Tebrikler! Çok güzel oynadınız. first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Belki de insanı yönetmenin en kolay yolu, onu dışarıdan yönetmeye çalışmak değildir. İçindeki bazı düğmelere dokunmaktır. Çünkü insanın en büyük hapishanesi çoğu zaman dışarıda değil, kendi içinde kuruludur. Korku bunların ilki. İnsan korktuğunda dünyası küçülür. Bilinmeyenden, kaybetmekten, yalnız kalmaktan, yoksun kalmaktan korktukça kendi sınırlarını kendi çizer. Sonra o sınırları güvenlik sanır. Bir süre sonra özgürlükten ...

The post Dört temel duygunun esaretindeki İnsan first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Yıl: 2018 Google’ın CEO’su Sundar Pichai, yapay zekâ için oldukça iddialı bir cümle kurdu. İnsanlığın üzerinde çalıştığı en önemli şeylerden biri olduğunu söyledi. Hatta biraz daha ileri gitti. Yapay zekâ ona göre elektrikten ya da ateşten bile daha derin bir dönüşüm yaratabilirdi. Karşısındaki gazeteci Kara Swisher dayanamadı. “Ateş de gayet iyi.” Haklıydı. Ateş gerçekten gayet iyiydi. Bizi ısıttı. Yemeğimizi pişirdi. Karanlığı aydınlattı. Ama bazen ...

The post Ateşten daha derin, elektrikten daha hızlı. Yapay Zeka first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Kelimelerin esaretinden kurtulup dokunabilir misin en derin duygularına? Ve sonra ruhunu istila etmesine izin vermeden geçebilir misin tüm duygularının içinden usulca. Tutunmadan duygularına… Sadece hisset ruhunun derinliklerinde bıraktığı tadı. Gerektiğinde yaşa ıstırabını, yenilmeden duygularına. Zamanı geldiğinde ise özgürleş tüm duygularının yükünden. Aklınla duyguların arasındaki o ezelî rekabetin, kalma altında sakın ola Sen! Bilinçaltının en karanlık ...

The post Cesaretle kendini yeniden keşfet first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

İnsanın bu dünyada taşıyabileceği en ağır yüklerden biri, bir başkasının kalbindeki “özlenen” olmaktır. Normalde ruhu beslemesi, kanatlandırması gereken bu duygu; bazen iki duvar arasına sıkışıp kalmış bir çığlığa dönüşür. Karşınızda duran ve size doğru çekilen o kalbe, kendi sınırlarınızı korumak adına set çekmek zorunda kalırsınız. İşte o an, gitmekten çok daha zor bir eylem başlar: ...

The post En hüzünlü şefkat first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Modern ilişkilerin belki de en büyük ironisi şudur: Güçlü erkeği değiştirmek için yıllarca mücadele edildi; değiştiğinde ise bu kez değişmiş hâli beğenilmedi. Bir zamanlar “fazla baskın”, “fazla sert”, “fazla maskülen” denilen erkek, bugün “prenses erkek”, “pasif”, “kararsız” ya da “çekiciliğini kaybetmiş” olmakla eleştiriliyor. Aynı ilişki kültürü, önce bir karakteri törpülemeye çalışıyor; ardından ortaya çıkan yeni ...

The post Fırtınayı dindirenler, şimdi rüzgârsızlıktan şikâyet ediyor first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Yolun kendine çıkan taşları üzerine bir inceleme İçimde uzun zamandır evirip çevirdiğim, bir dost sohbetinin dumanı tüten bir çay bardağının yanına sızdırıp masama bıraktığı o kadim paradoksun peşindeyim bugün. Sahi, insan neden en çok kendi yoluna taş koyar? Neden tam huzuru bulmuşken, her şey pürüzsüz akacakken o nehrin yatağına bizzat kendi elleriyle, tırnaklarını kanata kanata ...

The post Kendini sabote etmek: Mutluluktan değil, değişimden korkmak first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Bir çiçek, açmak için seyirci beklemez. Bir tohum yerin altında kabuğunu kırarken, filiz vermek için belki hayal kurar, ama yukarıda onu kimler bekliyor diye düşünmez. Güneş her gün akşam batacağının çetelesini tutmadan doğar. Bir serçe minik kanatları ile uçarken şahini gördüğünde “neden ben miniğim, onun kanatları devasa” demez. Doğada her şey olması gerektiği gibi ve ...

The post Kapladığınız alanınız için değerlisiniz first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Geçtiğimiz günlerde online olarak katıldığım bir oturumda Ercan Kesal’ı dinlerken aklımda kalan bir cümle oldu. Sanatla kurduğumuz bağın, aslında bir şey anlatmaktan çok, yalnız olmadığımızı anlamaya çalışmakla ilgili olduğunu söyledi. Bu cümle ilk duyduğum anda bende bir yere dokundu. Ama aynı zamanda düşündürdü de. Çünkü insan çoğu zaman yazarken, dinlerken ya da izlerken ne yaptığını ...

The post Sanatla kurduğumuz bağ first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.