İnsan hayatını anlamaya çalıştığında çoğu zaman onu bir yol olarak düşünür. Sanki hayat belirli bir başlangıcı ve sonu olan, düz bir çizgi üzerinde ilerleyen bir yolculuktur. Oysa yaşam, çoğu zaman düz bir yol değil; daha çok bir akış gibidir. Bu nedenle hayatı anlamanın en açıklayıcı yollarından biri onu bir nehre ya da açık denizde ilerleyen ...

The post Akışın içinde yol almak first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Çocuklar saklambaç oynarken saklanırlar ama aslında görünmek isterler. Oyunun en sessiz anı, bulunamayacaklarını sezdikleri andır. O an saklanmak cazibesini yitirir; bir dal kıpırdar, bir nefes açığa çıkar, gülüş kendini ele verir. Çünkü insan, en başından beri kaybolmak için değil, bulunmak için saklanır. Saklanmak bir kaçış değil, bir çağrıdır aslında; “Buradayım” demenin dolaylı bir biçimidir. Çocuk ...

The post Saklanmak ve bulunmak first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Hatırlamanın prangası, unutmanın özgürlüğü: Modern Dünyada Nostalji, Hakikat ve Şimdinin Gücü Bellek, her şeyi kaydeden mekanik bir sabit disk değildir; aksine, sürekli budanan, yeniden şekil verilen ve seçilen öznel bir anlatıdır. Bir şeyi hatırlamak, doğası gereği başka bir şeyi unutmayı, yani bir eleme yapmayı gerektirir. Ancak modern çağın paradoksu tam burada başlar: Bilgiye erişim sınırsızdır; ...

The post Hatırlamanın prangası, unutmanın özgürlüğü first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

“Bilmek her şeyin sonu olur. Çekici olan bilememektir.” Çünkü insan, her şeyi bildiğini sandığı anda, dünyayla kurduğu büyüyü kaybeder. Bilgi, sınır çizer; sis ise sınırları siler. Sis her şeye harika bir güzellik katar, çünkü kesinliği değil, ihtimali görünür kılar. O, varlığın üzerine çekilmiş beyaz bir perde değil; insanla dünya arasındaki en zarif mesafedir. Sis, burukluğun ...

The post Sis: Bilmenin Sınırında Bir Güzellik first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Bir toplumun en sessiz yerleri mezarlıklarıdır. Ama bazı mezarlıklar, yalnızca ölümün değil, suskun bir utancın da mekânıdır. Cellat mezarlığı, bu sessizliğin en ağır halidir. Toplumun adalet adına öldürttüğü, sonra da adını anmaktan kaçındığı insanların gömüldüğü bu yerler, hem suçun hem de vicdanın gölgesini taşır. Görev ile vicdan arasındaki çatışma, insanlık tarihi kadar eskidir. Bir insan, ...

The post Cellat mezarlığı: Görev, vicdan ve sessizlik üzerine first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

İnsan aklı düzeni sever. Olanı anlamlandırmak, olacak olanı öngörmek ister. Planlar yapar, ihtimaller hesaplar, riskleri sayıya döker. Fakat hayat, çoğu zaman bu düzenli aklın dışından konuşur. Nadiren görülen, öngörülemeyen ama gerçekleştiğinde her şeyi altüst eden olaylar vardır. Bu tür olaylar, yalnızca sonuçlarıyla değil, insanın kendine olan güvenini sarsmasıyla da yıkıcıdır. İşte tam bu noktada, insanın ...

The post Beklenmeyenin etiği: kırılgan dünyada sarsılmadan kalmak first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

İlişkiler, ruhumuzun en büyük sınav alanıdır. Dışarıdan baktığımızda, karşımızdaki kişinin ne kadar erdemli, ne kadar sadık ve ne kadar güçlü olduğunu görürüz. Ancak o kişinin tüm bu potansiyeli, en çok hak eden kişiye—bize—yönlendirmeye üşenmesi, bizi derinden sarsar. Bu durum, sadece bir dışsal eksiklik değil, iç dünyamızdaki kabul görme ihtiyacının tetiklenmesidir. Karşımızdakinin ihmali, bizim kendimize dair ...

The post İlişkilerde gerçek benliğe dönüş çağrısı first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Memleketten ayrılalı 45 yıl geçti. Dile kolay — yarım asır. Oysa hâlâ her bayram sabahı içimde aynı dürtü belirir: “Bir gidip göreyim, hâlâ orada mıyım?” Valizimi toplarım, ama aslında taşıdığım hep aynı şeydir: çocukluğumun kokusu, sesler, toz, sıcak bir selam… Yollar uzar, şehirler büyür, ama insanın içinde eksilen bir şey vardır: kökünün sesi. O sesi ...

The post Göçten sonra göçmek first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.