Papağanlara özgürlük

Karga ile papağanın hikayesini duymuşsunuzdur. Bu hikaye papağanın nankörlüğü sonucunda cezalandırıldığını ima eden şekilde anlatılır. Hikaye şöyledir; Karga ile papağan aynı anda yaratılır ve ikisi de çirkin yaratılmıştır. Karga Tanrı’nın onu yarattığı halinden memnundur papağan ise karşı çıkar, daha güzel var olmak ister. Sonuç olarak karga özgür papağan ise kafestedir. Yani bu hikayeden Tanrı’ya karşı çıkmamam ya da isyan etmemem gerekir gibi bir sonuç çıkarılır. Ancak bu yorum sadece bakış açılarımızdan biri olabilir.

Papağanlara özgürlük

Şimdi hikayeye farklı bir pencereden bakalım. Karga yaratıldığı halinden memnundur, zeki ve çirkin yaratılmıştır, ama çirkin olmasını önemsemez, daha fazlasını istemez, daha güzel olmak gibi bir arzusu yoktur. Oysaki Yaratıcı güzellikten hoşlanır altın oran bu yüzden vardır. Karga da kendince aslında oldukça güzeldir, ama karanlık bir yanı vardır. Zekası içindeki saflığı gölgede bırakmaktadır. Karga yaratıldığı haline karşı çıkmaz, zeki ve çirkin olarak yaşamak onun için tatmin edicidir ve olanı kabul eder. Papağan ise daha güzel olmak ister, Dünya’da Tanrı’yı daha büyülü bir güzellik ile temsil etmek ister. Tanrı’nın yarattığı her şeyin özünde mükemmel olduğunu bilir ama daha daha güzel görünmenin ne sakıncası olabilir ki?

Papağanın daha güzel olma isteği Tanrı tarafından kabul edilir, onu karga kadar zeki daha doğrusu kurnaz yapmaz ama ona insan gibi konuşma yeteneği verir ve bir saf niyet tohumu eker içine. O tohum ise tüylerinde yaşam bulur. O renkli tüyleri, estetik iskelet yapısı ve varlığının bütünü son derece güzel bir görüntü doğurur. Papağan mutludur. Ancak zaman içerisinde insanoğlu karanlığını aydınlatmaya çalışmak yerine, karanlığını hayvanlar üzerine gölge eder. Papağan güzel ve alımlı olduğu için, ruhu ile Yaradan ile bağlantısını kaybetmiş insanlar tarafından bir süs eşyası olarak görülür ve kafese koyularak hapsedilir. Tanrıya karşı çıkma cesareti, güzelliği ve yeteneği ile saygı görmesi gereken papağan kafeste yaşamaya mahkum edilir. Bu Tanrı tarafından papağana verilmiş bir ceza değildir. Bu daha güzel olmayan talep etmeyen karganın, insan versiyonundaki yansımasıdır yani daha iyi olmak için, daha temiz kalpli olmak için gerekirse varoluşuna dahi kafa tutabilecek cesareti olmayan insanların iyi olana, güzel olana karşı duyduğu öfkenin ve kıskançlığın açığa çıkma şeklidir.

Karga ile papağanın benzer durumunun insanoğlu için de geçerli olduğu durumlar maalesef ki vardır. Ve bu gerçekten derin bir acı vermektedir. İnancım şudur ki, ilahi adalet vardır. Güzel papağanı kafese koyan insan, varoluş sürecinde bunun karşılığını bulacaktır. Bunu da bir metafor olarak görebilirsiniz. Sevgi ile kalın.

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir