Ben çocukken; bizim arabalarımız ya Mercedes olurdu ya da Opel. İlk anda biraz itici gelebilir bu söylediğim. Ama ailemizi tanıyanlar cümlenin içerdiği gerçeği de bildiklerinden sadece tebessüm edeceklerdir. Doğrudur. Babam, ömrü boyunca bir defa hariç, hep bu iki markayı kullandı. Hemen hepsi ikinci ya da üçüncü sahibinden, manda kasa, genellikle altı silindir (dört silindir olanı ...

The post Bavullar ve kuşlar first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Gülünç! Demek savunmamı soruyorsunuz. Oysa kararınız belli. Beni çoktan mahkûm ettiniz. Belli ki; koyduğunuz kanunlarla kaybettiğiniz adaletin size asla gerekmeyeceğini sanıyorsunuz. Bedelini ödeyeceğiniz ne büyük yanılgı! Doğrudur. Açıkça kabul ediyorum. Ben yaptım. Tarlaları, ekinleri ben yaktım, evleri ben yaktım. Ölenler oldu, yaralananlar, sakatlananlar. Sağlam kalanlar da burada beni yargılıyorlar. Ne yazık; hâlâ çok kalabalık! Çoğunluk ...

The post Ejderha kimdeyse first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Eski Mısırlılar her sayfası altın bir yaprak üzerine kazılmış bir figürden meydana gelen bir kitaba sahiptiler. Bu kitap genç rahiplere astronomi ve simya öğretmeye ayrıca bütün inisiyelere sembolik uyumlama esaslarını vermeye yarıyordu. Çingeneler, bu kitabı bize kadar getirdiler ve Tevrat’ın anahtarı, As-Taroth’un rotası, basit bir kart oyununa dönüştü. Bu kitabın esasına ilişkin bir cilt yazdık ...

The post Çingeneler Tarotu ve Şans Kartları first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Ben, yaşlı Çigan, tarotların taşıyıcısı Şarkı söylüyorum! Deli ritimlerle, gizli kelimelerle, Büyülüyorum Saklı çalıları ve ruhunu ay ışığının Mercanlarla bezediği alacakaranlığın. *** Ben, Çigan, Melun, Göçebe, Gidiyorum! Şarkılarım; ateşli ve korkunç ritimde, yere çaldılar: Feza’yı. Sustuğumda ben hâlâ neyi dinliyorsunuz? Sonunuzdur sesimin size sunduğu. Biz gidenlere bakın, siz hepiniz, eşiğinde duranlar kapıların Gördükçe kafilelerce geçen ...

The post Deli – Anne Osmont first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Başkan; upuzun toplantı masasının etrafına dizilmiş yetkililerini süzdü kıstığı gözleriyle. İki elinin tombul sosisleri andıran küt parmaklarıyla altın dolmakalemini sımsıkı kavramıştı. Bu iyiye işaret değildi. Onu tanıyanlar o dik ve sakin görünen iri gövdenin arkasında aslında çok sinirlendiğini anlayabiliyorlardı. “Doğru mu anladım?” diye tısladı. Sabahın bu erken saatinde uyanmış olmak yeterince sıkıntılıydı zaten. “Silahlar kayboldu.” ...

The post Kürdan, Savaş ve Başkan first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Eşyalar ve insanlar arasındaki ilişki pek karmaşıktır. Yıllar önce “Her şey enerjidir” diye okumuştum bir kitapta. Bu ilişki her dikkatimi çektiğinde bu yazıyı da hatırlarım. Mesela; orta okulda o sıralar çok moda olan bir çift beyaz naylon çizmem vardı. İçi miflon kaplıydı ve Ankara’nın soğuk kış günlerinde muazzam sıcak bir konfor sağlardı yürümeye pek meraklı ...

The post Eşyalar ve insanlar first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

Kırgınım. Edebiyatta çok sık işlenir “ağaç” konusu. Hele ki ormanlaştıkça daha da genişler ve çoğalır. Ama ben bugün sadece ağaçlardan bahsetmek istiyorum. Mesela; Ahmet Haşim şöyle yazmış: Gün bitti. Ağaçta neşe söndü. Yaprak ateş oldu, kuş da yakut; Yaprakla kuşun parıltısından Havuzun suyu erguvana döndü. Orhan Veli durur mu, onun da var pek çok dizesi. ...

The post Cayır cayır first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

“Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü; hem akıl çağıydı hem aptallık, hem inanç devriydi hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki tarafa…” Charles Dickens, İki Şehrin Hikâyesi. Belki de yanılıyordu Dickens. ...

The post Dickens çağları first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

“Amirim!” diyerek içeri daldı memuru. Panikten yanakları kıpkırmızıydı ve durmak üzere olan kalbinin arkasına saklandığı göğsü hızla inip kalkmaktaydı. Ondaki teklifsizlik hoşuna gitmese de Amirin, ortada olağanüstü bir durum bulunduğunu anlayacak tecrübesi vardı. Memnuniyetsizliğini belli etmek istercesine sırtını dikleştirdi: “Söyle!” diye emretti tok sesle. Zavallı memur toparlanmak ihtiyacıyla bitiştirerek hızını kestiği bacaklarıyla derhal hazır ola ...

The post Kaçak kahkaha first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.

İş hayatımın ilk yıllarında beraber çalıştığım bir amirim durup dururken parlayıverirdi. Aniden gözlerinde şimşekler çakar, büzdüğü dudakları üstünde bıyıkları titrer, yanaklarını şişire şişire kükreyiverirdi. Zamanla alıştım tabii, sonraları iyi dost olduk ama bu özelliği hiç değişmedi. Sakin görünüşlü bir arkadaşımsa günün birinde yemek yediğimiz restoranda servis yapan garsonun ettiği yanlış bir kelime yüzünden beynine yürüyen ...

The post Hastalıklı karakter mi yoksa hastalık karakteri mi? first appeared on Yuvaya Yolculuk Dergisi.