Erkeklere sesleniyorum:
İflâh olmaz bir dramatik/romantikseniz, hele bir de ailenizden (özellikle de annenizden!) göremediğiniz ilgiyi sonradan hayatına giren kadınlardan bekliyorsanız; üzgünüm, bu mümkün olmayacaktır çünkü ‘elin kızı’ bu beklentinizi karşılamakla yükümlü değildir…bu tavrınızı anlamayacaktır hatta sizi itici bulup uzaklaşmak bile isteyebilir çünkü bu tavrınız ona ‘yapış yapışlık’ hissi verecektir…
Bu konuda kendinizi gözlemleyin, ölçün biçin; her yerde -özellikle kadınlardan- ilgi görmeyi, onların dikkatini çekmeyi istiyorsanız, kadınlara abartılı bir ilgi gösteriyorsanız, had safhada methiyeler düzüp onları göklere çıkarıyorsanız, bu aslında ilgi bekliyor olduğunuzun -bilinçsiz- bir davranış kalıbı olabilir…hatta belki de her kadında annenizden göremediğimiz ilgiyi bekliyor olabilirsiniz…
Babadan yana travmalı kadınlar için de tersi geçerlidir; onlar da ‘elin oğlu’ tarafından çekici bulunmaz…tabii o oğul sağlıklı bir erkekse yani kendisine kurban/köle arayan bir narsist değilse…
Sözün özü; anne travmalı erkeklerden/baba travmalı kadınlardan kimselere yar olmaz çünkü onlar sevgili ya da eş diye seçtiklerini zannettiği kadın ve erkekleri anne ve babalarının yerine koyacaklardır ki bu rol değişimi kimseye iyi gelmeyecektir; ilişki zannedilen o durum da kişileri ‘hastalıklı bir ‘simbiyotik hayat’a itecektir…
