Bütün maskeler düştüğü zaman bile yüzü maskelidir narsislerin
Kral Kaybederse dizisinde Kenan Baran karakteri, Büyüklenmeci; grandiyöz narsis kişilik bozukluğu olanların, ikili ilişkilerde eşlerine, sevgililerine ne kadar psikolojik zarar verdiklerini, farkında olmadan sürdürdükleri inatçı ve ben merkezci tutumlarıyla; dostluklarını, mevkilerini, paralarını nasıl kaybettiklerini, saygı ve sevgi görmek için nasıl beklentili uğraştıklarını, kendini önemli ve değerli görmek çabasıyla; önemsenen, taktir edilen kişi olmak adına ölüme kadar değişmeyen bir dirençle mücadele ettiklerini anlatıyor.
Yapacak başka bir şey kalmamıştı artık Kenan karakteri için. Huzur evinde, kimsesiz ve parasız. Narsisliğini besleyecek, kişisel önemini, egosunu besleyecek, kendini önemli hissettirecek tek şeydi artık orada yaptıkları. İyilikler. Narsis yine narsis olarak öldü. “Özel kişi” olarak.
Aslında orada, o şekilde yaşamak istemiyor. Tedavisini aksatıyor, ölmek istiyor gerçekte fakat ölmeden önce son bir gösteri yapmalıdır narsis ölüme teslim olabilmek için. Çünkü narsisler kendilerini sevmezler aslında, onlar sadece yansıttıkları imajı severler, o gerçek olmayan imaja aşıktırlar.
Doktora gitmeyi başarmış olan bir narsistin sonu çok daha önce başka bir hikayeye dönüşebilir miydi? Okuduğum, izlediğim kadarıyla dünya üzerindeki bütün uzman psikiyatristler bunun imkansıza yakın olduğunu söylüyorlar. Önemli olan narsis bireyler yetiştirmemek için bilinçli ebeveyn olmak.
İyilik yapma maskesi takarak kendini önemli ve değerli hissetmekle, gerçekten iyi insan olmak arasındaki fark Kenan ile Kaşif arasındaki farkta görülebiliyordu. Yakışıklı, sevimli ve rolünü iyi yapan Halit Ergenç sayesinde Narsis Kişilik Bozukluğu olan, bir grandiyöz narsis; seyirci tarafından sevildi. Sevilen karakter değil onu canlandıran aktördü aslında.
Kenan yaşadığı zaman dilimi açısından, içinde bulunduğumuz zaman dilimi ile karşılaştırılınca çok şanssız sayılabilir. Facebook gibi sosyal medya türlerinin olmadığı bir dönem. Ne büyüklenmek için ne de küçük Emrah’ı, zavallı masum ihmal edilmiş, örselenmiş küçük çocuğun (Chucky’ye dönüşmeden) reklamını yapıp, ajitasyon yoluyla kadın tavlama manevraları yapamamış. Maddi çıkarlarını koruyacak, sömürecek insan fazla bulamamış zavallı şoföründen başka. Şimdiki Narsis Kişilik Bozukluğundan muzdarip olanlar bu açıdan çok şanslı. Çünkü Sosyal Medya, hastalıkları, kişilik bozukluklarını pohpohluyor; her türlü spiritüel öğreti, kitap, sanat, müzik arkasına saklamak için bir lebi derya gibi ellerinde.
Hatırlayalım nedir Narsisizm? ; büyüklenmeci bir benlik algısı, hayranlık ihtiyacı ve empati eksikliği ile karakterizedir. Daha “kötücül” bir formu olan Kötücül Narsisizm ise paranoyayla birlikte antisosyal davranışları ve sadizmi içerebilir.
Narsis Kişilik Bozukluğu çağın en önemli sorunlarından biridir. Hele bu kişiler iktidar sahibi olurlarsa verdikleri zararlar kitlelere yansır, dünyanın dengelerini sallantıya sokar.
Bir de Örtük, Gizli, Kırılgan Narsis Kişilik Bozukluğu vardır ki evlerden ırak. Enerji ve ruh emici olarak da tariflenen kişiler bu gruba giriyor. Ne kadar uzun süre onlarla yaşarsanız o kadar büyük ve onulması zor darbeler alırsınız. Sağlığınızı kaybedersiniz ve “her şeye rağmen sevme” inadınızın kurbanı olursunuz. Posanız çıkana kadar.
Klinik narsisizmde narsisler kimseye iyilik olsun diye iyilik yapmazlar. Dışarıdan iyilik yapan adam gibi görünürler sadece. Onların birine, birilerine yardım ediyormuş gibi görünmelerinin ardında, sadece kendilerini daha önemli ve yüce hissetme dürtüsü vardır. Doğaları gereği kötüdürler ama yaptıkları iyilikler doğal değildir.
Narsis doğulmaz, narsis olunur ve narsis ölünür. Nasıl ki, vebalıya niye hastasın diye, yaşlanınca çirkinleşmiş diye bir aktör ya da artiste kızamazsanız, bir klinik narsis kişilik bozukluğu olan kişiye de kızmak, yargılamak beyhudedir. Sadece onun kapsama alanında bulunmayarak kendinizi korursunuz.
