Nisan geldi çattı, bu ayda doğduğumdan mıdır bilmem, coşkulu ve üretken olurum, umudum artar… Ama biliyorum ki bahar aceleye gelmez. O, kendini dayatmaz; usul usul gelir. Toprağın derinliklerinde başlayan bir kıpırtı, köklerden dallara, dallardan tomurcuklara doğru ilerler. Biz çoğu zaman sadece çiçek açtığını görürüz ama asıl hikâye görünmeyende başlar.
Kış boyunca yavaşlayan doğa, aslında hiç durmaz. Bitkiler, düşük sıcaklıklarda metabolizmalarını minimum seviyeye indirerek hayatta kalır. Bu süreçte enerji tasarrufu yaparlar. Günlerin uzaması ve güneş ışığının artmasıyla birlikte, bitkilerde “fotoperiyodizm” dediğimiz bir mekanizma devreye girer. Işığın süresini algılayan bitki, artık uyanma vaktinin geldiğini bilir. Klorofil üretimi artar, fotosentez hızlanır ve o ilk yeşil ton, toprağın içinden sessizce yükselir.
İnsan da doğadan ayrı değildir. Baharla birlikte bizde de bazı değişimler başlar. Güneş ışığının artışı, beynimizde serotonin üretimini destekler. Bu da ruh halimizi iyileştirir, içimizde tarif edemediğimiz bir hafiflik yaratır. Kışın içe dönük hali yerini dışa açılma isteğine bırakır. Daha çok yürümek, daha çok hissetmek, daha çok nefes almak isteriz.
Ama işte tam burada bir incelik var: Bahar hızlı yaşanmaz.
Çünkü doğa bile hızlanmazken, bizim koşturmamız aslında bu döngünün ruhuna aykırıdır. Bahar, fark ederek yaşanmak ister. Bir ağacın tomurcuğunu ilk kez gördüğün an, bir çiçeğin kokusunu içine çektiğin o kısa ama derin nefes… Bunlar hızla geçilecek anlar değildir.
Usul usul yürü bu mevsimde. Ayağının altındaki toprağı hisset. Bir yaprağın nasıl açıldığını izlemek için kendine izin ver. Çünkü bahar sadece doğanın değil, insanın da yeniden doğuşudur.
Belki de bu yüzden, en büyük değişimler en sessiz olanlardır.
Ve bahar bize şunu fısıldar:
“Değişmek için acele etmene gerek yok.
Sadece uyanman yeter, hisset…”
Instagram : Derya Öncel – Bitki Cadısı
