Kayıp ruhlar diyarında yürüyenleriz nicedir. Unuttuklarımızı hatırlamak olmuş niyetimiz. Ne vakit unutturuldu kadim geçmişimiz. Ne vakit ayrı düştük asıl değerlerimizden....
Tükenir sözcükler dilde. Derin bir sessizlik sarar ruhumuzu. Her ne varsa tutunduğumuz kendimizden başka. Yitirir anlamını zamanla… Tene bürümüş olan özümüz, tüm parçalar...
Her canlı özünü arar yaşam sahnesinde Açılır perdeler sarar her yanını aynalar Sen aynalarda ararsın yine kendini Kendinin farkında olan, aynalarda ne aradığını da bilir...
Dinle toprağın sesini… Neler fısıldıyor ruhuna toprak ana? Hisset attığın her adımında yerin ve göğün nefesini. Sana neler haykırmakta Gaia? Fark et kalbinin söyledikleri...
Ustalıkla icra edilmesi gereken bir sanattır iletişim. İletişim tarzınızla önce insanların gönüllerine ulaşın. İletişiminizle taçlandırdığınız varlığınızla, başkalarının...
Görünenin ötesine değsin ruhun. Unutma! Sen bir tekâmül yolculuğundasın. Zaman algısından özgürleşsin zihnin. Sen aslında zamansız olansın. Duygularının esaretinden kurtu...
Kendine şefkatle başlar, kendini kabul. Öyleyse kendine ne kadar şefkatli insan? Ne kadar cömert sevgisinde öz varlığına? Ne kadar kabulde gerçekliğini? Önce kendine anla...
Zorlu bir devreye misafir olmuş ruhlarımız. Karanlıkta ve aydınlıkta olan her ne varsa, saf tutmuş dört bir yanda. Hissetmekte kimilerimiz maddenin ağır tesirini ruhlarım...
İnsan inşa ettiği tüm benlikler arasında, kendini arayışında nicedir. Deneyimlerinin gözlemcisi olmadan, kavuşur mu öz benliğine. Çıktığı yaşam yolculuğunda tanır mı inşa...