fbpx

22 Temmuz, 2019

Nasıl diye sorma

Kendinden kendine giden yol

Ne kadar zor değil mi?

Aynı zamanda o kadar güzel.

Arayış girince gönle, göz yolu arar.

Sen yola bir düş hele

Nasıl gider insan kendinden kendine.

Önce bir yolcu lazım

Kendinden emin, yola çıkmaya hazır.

Nereye niçin gittiğini bilen.

Yol önemli ama hazır bir yol yok.

Niyet, samimiyet, gayret ile attığın her adım,

Senden sana uzanan bir yolu

Güzelce inşa etmeye başlayacak.

Yol sırat köprüsü gibi

Kıldan ince kılıçtan keskin

Yolun başında ki sensin

İçinde fırtınalar esiyor ve bir ses diyor ki

Dalgalanma yeter artık durul.

Mevcut bilincin ve ondan açılan dünyası

Artık seni sıkmaya başlamış

Şimdi bak kendine, seni daraltan ne?

Hangi yüklerin altında eziliyorsun?

Sana ne dayatıldı, neyi sindiremedin?

Nelerle özdeşleştin, bağımlısı oldun?

Rollerine nasıl kendini kurban ettin?

Bunların tüm cevabı sende

Sakın seni bir başkasının keşfetmesini bekleme

Bul onları tek tek koy önüne

Bırakmaya hazır mısın kararlı mısın?

Yolun sonunda seni ne bekliyor?

Çok mistik anlamlar yükleme

Yolun diğer tarafında da OL’an sensin

Ama o sen bu sen değilsin

Yolun başındakine ne giydirdiysen

Nazlanma korkma üşenme

Tek tek soy

Kimseden de medet umma

Sen çıplak kal, kal ki

Gördüklerin OL’duğu gibi sana görünsün

İşte yolun sonunda bekleyen de

Senin soyunmuş halin

Bak yine her şey kendinden kendine

Bir daha nasıl diye sorma

Sen soyunmaya hazırlan.

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir